بانو

ما نسلی بودیم که با کمبود خیلی چیزها بزرگ شدیم، بچگی ما خیلی چیزهایی که الان هست وجود نداشت، خبری از آیپد و تبلت نبود، کانالی نداشتیم که از صبح تا شب کارتون پخش بکند، باید منتظر می شدیم تا ساعت پنج بشه تا بتونیم دو ساعت برنامه کودک ببینیم که اون دو ساعت هم نیم ساعتش به نصایح خانم مجری می گذشت، تلویزیون رنگی آرزوی خیلی هامون  بود.

 خودمان که یادمان نیست ولی بطور حتم اجابت مزاجمان دو سال اول زندگی در پوشک کامل و پنپرز نبوده ،انواع شیر خشکهای خارجی نخوردیم، ما رو کسی به کارگاه مادر و کودک نبرده،

ما از قحطی وکمبود نمی ترسیم ولی همیشه آرزومون بوده که بچه هامون در شرایط خیلی بهتری از خودمون رشد کنند، امیدواریم حداقل این تنها آرزومون برای فرزندانمون تحقق پیدا کنه،،