در این روزهای رخوت و سکوت و تنهایی

 روزهایی که عمر علاقمندی هایم کوتاه است

 روزهایی که دوستی ها  رنگ باخته

 روزهایی که معنا رو گم کرده ام

 روزهایی که می ترسم از دلبستگی و تصمیم گیری

روزهایی که فراموشی و بی وفایی را تمرین می کنم

 روزهایی که صمیمیت ها را در پستوی دلم نهان می کنم

شاید تنها آرزویم آغوش پرمهرتوست

آغوشی که مکان و زمان و موقعیت نمی شناسد

آغوشی که همیشه آغوش است. همیشه ! !  مگر . . .

 

این پست از الهام پاوه نژاد عزیزم را هم بخوانید 

نوشته شده در 88/09/04ساعت 12:32 توسط بانو| |