آقای مارکوپلو از همان ابتدای پیوندمان گفته بود که هیچ علاقه ای به بچه دار شدن ندارد.

و هر بار که من می گفتم  تو حالا این حرف را می زنی و چند سال بعد که من ناتوان و پیر شدم،

هوس بچه می کنی ،او بارها تکرار کرده بود که به من نامه کتبی می دهد که هیچ وقت تقاضای

پدر شدن نمی کند.

اما لذت مادر شدن من را برآن داشت که به این حرفها اهمیتی ندهم و با ترفندهای زنانه ام ،مادر شوم.

حتی روزی که فهمیدم مادر شده ام را خوب به خاطر دارم.

آقای مارکوپلو طبق معمول ماموریت بود . زنگ زدم و به خیال خودم خبر خوش را دادم.

اما او عصبانی شد و گفت: بلاخره کار خودت رو کردی؟ دهن منو صاف کردی!!!

ومن در تعجب بودم که مادر شدن من چه دخلی به دهن مبارک ایشان دارد؟!!؟!

ولی همین دیروز یکی از نزدیکانم مرا متوجه نکته ظریفی کرد.

گفت بانو توجه کردی از وقتی که تو به ماههای  آخر نزدیک شده ای چقدر رفتار او با کودکان عوض شده!

بله !! آقایی که از بغل کردن و ناز کردن زیباترین کودکان دوری می کرد ،حالا به دنبال پسرک نو پای برادرم

می دود که به آشپزخانه نرود...

در مهمانی ها دو کودک ناز خانواده را بغل می گیرد و ناز می کند .

و گاهی از دور برایشان ذوق می کند و بوسه می فرستد!!!

و جالب اینکه دیروز می گفت باید بروم بازار و یک عالمه اسباب بازی برای دخترک بگیرم...

بله ! به اندازه افزایش قطر شکم بنده ، به مهر پدری در دل آقای مارکوپلو افزوده می شود.

 

نوشته شده در 92/01/17ساعت 16:34 توسط بانو| |